احمد احمدى بيرجندى
17
مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي )
اسدى طوسى ( وفات 465 ه ) ابو نصر على بن احمد طوسى شاعر قصيده گو و حماسه سرا و لغوى قرن پنجم هجرى است . دورهء بلوغ اسدى طوسى مصادف بود با انقلابات خراسان و غلبهء سلاجقه بر آن ديار و بر افتادن حكومت غزنويان . اسدى به علت وجود ناامنىها راهى آذربايجان شد و در آنجا به مدح امراى محلّى آن سامان پرداخت . از آثار وى لغت فرس اوست در حل مشكلات لغات درى كه از قديمترين كتابها در لغت فارسى محسوب مىشود . ديگر از آثارش گرشاسبنامه است كه بعد از شاهنامهء فردوسى بهترين منظومهء حماسى به زبان فارسى است . اسدى قصائد مناظره و اشعار ديگرى نيز دارد . وفات اسدى در سال 465 هجرى اتّفاق افتاد . 2 در نعت نبى اكرم ( ص ) ثنا باد بر جان پيغمبرش * محمد فرستاده و بهترش كه بُد بر در دين يزدان ، كليد * جهان يكسر از بهر او شد پديد به دو داد دادار پيغام خويش * بپيوست با نام او نام خويش [ 1 ] ز پيغمبران او پسين بُد درست * و ليك او شود زنده ز ايشان نخست يكى تن وى و خلق چندين هزار * برون آمد و كرد دين آشكار ببرد از همه گوى پيغمبرى * كه با او كسى را نَبُد برترى خبر ز آنچه بگذشت يا بود خواست * ز كس ناشنيده همه گفت ، راست به يك چشم زد از دل سنگ سخت * به معجز برآورد نو بر درخت [ 2 ]